0 ~ Met mijn billen bloot

In 2017 begon ik op aanraden van mijn zusje het boek Eten, bidden, beminnen van Elizabeth Gilbert te lezen, dit boek is het begin geweest van de zoektocht naar mijzelf. De spirituele benadering van het leven leerde mij om het leven anders te gaan bekijken.  

“Mijn gedachten zijn mijn eigen veilige haven en ik besluit wie er mag binnenvaren.” 

Het was deze quote die mij er als eerste van bewust maakte dat ik een keuze had als het ging om mijn gedachten.  

Mijn gedachten waren nooit mijn beste vrienden geweest. De grootste uitdaging in het leven was ikzelf en falen was mijn rode draad.  

Ondanks dat ik wist dat ik was opgegroeid in een onstabiele omgeving, kon ik mijzelf niet de liefde geven om te helen. Of niet eens het begrip van waaruit ik kon gaan helen. Mijn jeugd lag achter mij en ik vond van mijzelf dat ik nu gewoon moest doorgaan. Gewoon gaan leven als ieder ander.  

Hoewel ik heel hard probeerde, het leven lukte mij niet. Ik voelde mijzelf verdwaald in een wereld waar ik mijn plaats niet kon vinden.  

Huisje, boompje beestje leek voor mij het antwoord. Het gezin waar ik als kind altijd naar verlangde, zelf creëren. Ik speelde mijn rol als goede, liefdevolle moeder en vrouw en creëerde de illusie dat ik de pijn uit mijn jeugd overwonnen had. Maar al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel en zo haalde ook mijn waarheid mij langzaam in. Het opvoeden van mijn kinderen bracht veel angsten bij mij naar boven en het opvoeden vanuit al die angst kostte mij al mijn energie. En juist doordat ik minder energie had maakte ik soms de fouten die ik koste wat kost wilde voorkomen.  

Een depressie en burn-out waren het uiteindelijke resultaat. 

Een periode waar ik nooit meer naar terug zou willen keren, maar die ik achterafgezien ook niet had willen missen. De uitweg uit deze periode was zelfreflectie en deze zelfreflectie liet mij alles zien wat ik nog te leren had.  

Onvoorwaardelijke liefde, acceptatie en vergeving van en voor mijzelf.  

In het begin vroeg ik mijzelf in moeilijke situaties vaak af waarom ik bepaalde emoties voelde en hoe ik eigenlijk met de situatie om wilde gaan. Daarna ben ik alles in het leven gaan benaderen als lessen. Lessen die het leven mij gaf om persoonlijk van te groeien. En daarna ben ik mijzelf bezig gaan houden met mantra’s en chakra’s. Ik had voor mijzelf een schema gemaakt waarmee ik aan de hand van chakra’s stapje voor stapje aan mijzelf kon werken. Een onderdeel daarvan was het schrijven van een dagelijks dagboek.  

Met het volgen van chakra’s ben ik na een aantal weken gestopt. Mijn persoonlijke groei liet zich niet beperken tot chakra’s. Desalniettemin bracht het mij wel tot waar ik nu ben en zo heb ik geleerd om niks te zien als mislukte poging. Elke stap heeft mij gebracht tot waar ik nu ben.  

Wat ik wel ben blijven doen is het schrijven van mijn dagboek en ik ben mijn dagboek gaan delen met vrienden. Wat ik merkte is dat, ondanks dat alle levens anders zijn, vele mensen in het fundament van hun bestaan aanlopen tegen dezelfde problemen (alleen anders gemanifesteerd) en dat deze problemen voortkomen vanuit hetzelfde gemis. Een gemis aan onvoorwaardelijke liefde, acceptatie en vergeving van en voor zichzelf.  

Om deze reden heb ik besloten om mijn dagboek openlijk te gaan delen. Of zoals mijn vriendin zei; om met mijn billen bloot te gaan.  

Het is voor mij een moeilijke overweging geweest en een enge beslissing, maar ik heb ook geleerd om mijn hart te volgen. Vanuit mijn hart wil ik graag anderen laten zien dat er in ieder geval nog iemand anders is die ook imperfect is en dat niemand zich hoeft te schamen voor zijn of haar imperfectie.  

Ik denk dat als we juist leren eerlijk te zijn over onze imperfecties dat we ruimte creëren voor persoonlijke groei en dat we juist vanuit die persoonlijke groei onszelf en anderen minder pijn doen. 

Als we onszelf onvoorwaardelijke liefde geven, dan valt ons ego weg en als het ego weg valt dan worden we wezens van onvoorwaardelijke liefde voor alles. Dan willen we niet meer, maar dan accepteren we.  

Een betere wereld begint bij jezelf. In jezelf.  

Ik heb besloten om mijn reis van persoonlijke ontwikkeling online te zetten, juist omdat ik denk dat het gaat om de zoektocht en niet om de antwoorden. Alle antwoorden die we zoeken staan al tot onze beschikking, maar toch kunnen we ze niet toepassen. Dit is omdat we ze zelf nog niet ondervonden hebben. Mijn zoektocht kan misschien dienen als inspiratiebron, maar zal ook geen persoonlijke vragen van anderen kunnen beantwoorden. Alle antwoorden op alle persoonlijke vragen liggen in de persoon zelf en dat is dus ook waar gezocht moet worden.   

Liefs,

Esra