2 ~ Goede voornemens

Elke nieuwe dag begin ik met goede voornemens, maar aan het begin van een nieuw jaar bekijk ik mijn goede voornemens vanuit een breder perspectief. Geen goede voornemens voor slechts één dag, maar voor een geheel jaar. Wat wil ik voor komend jaar?  

Ik merk dat mijn goede voornemens al aan het veranderen zijn als ik ze vergelijk met mijn goede voornemens van de afgelopen jaren. Toen kwam ik niet veel verder dan het goede voornemen van een slank lichaam. Het was niet bewust mijn voornaamste doel, ik was tenslotte dagelijks bezig om te herstellen van mijn burn-out, maar het was misschien wel het meest tastbare doel. Als ik een slank lichaam zou hebben dan zou ik in ieder geval weer wat meer maatschappelijke acceptatie krijgen. Dan zou mijn gevoel van waarde weer wat toenemen. 

Deze onrealistische ideologieën nemen gelukkig een steeds kleiner deel van mijn goede voornemens in beslag. Ze zijn er nog omdat ik nog moet leren om onvoorwaardelijk mijzelf te accepteren. Ze zijn er nog omdat ik nog moet leren om onvoorwaardelijk van mijzelf te houden. Ze zijn er nog, maar ze overheersen niet. Juist de onvoorwaardelijke zelfacceptatie en zelfliefde krijgen een steeds prominentere plaats.  

Onvoorwaardelijke zelfacceptatie, onvoorwaardelijke zelfliefde en beslissingen durven te nemen zonder angst. Dat zijn mijn goede voornemens voor 2020. 

Ik kwam laatst een quote tegen waar ik op slag verliefd op werd. Ik denk dat hij, voor nu, symboliseert wat ik probeer te bereiken in het leven. Ik vond hem zo krachtig en zo alles omvattend dat ik hem nu dagelijks voor mijzelf herhaal. 

“Ik wil dat mijn leven in betekenis staat van liefde en compassie. Waar dat niet zo is, dat is waar mijn werk ligt” 

Deze quote van Ram Dass zou mijn goede voornemen voor het leven kunnen zijn.  

Voor nu neem ik genoegen met mijn goede voornemens voor 2020; onvoorwaardelijke zelfacceptatie, onvoorwaardelijke zelfliefde, beslissingen durven te nemen zonder angst en een slank lichaam.